Waterlepeltje - Ludwigia palustris (L.) Elliott


In het aquarium - Harry van Bruggen

Aan de rand van een vijver - E.van Bruggen-Bakker

Twee bloemen - Harry van Bruggen

Zaden - Harry van Bruggen


Nederlandse naam Waterlepeltje.
Wetenschappelijke naam Ludwigia palustris (L.) Elliott.
Familie Onagraceae - Teunisbloemfamilie.
Synoniemen Isnardia palustris L.
Verspreiding Europa en Azië, Noord-, Midden- en het noorden van Zuid-Amerika en Noord-Afrika. Ingeburgerd in Zuid-Afrika, op Hawaï, in Nieuw-Zeeland en Australië. De soort staat op de Nederlandse Rode lijst van planten als zeer zeldzaam en zeer sterk in aantal afgenomen.
Habitat De soort groeit in poelen en sloten in kwelgebieden en is door verkeerd beheer daarvan op de meeste plaatsen uitgestorven. Door een sterk verbeterd beheer van deze wateren gedurende de laatste jaren is het Waterlepeltje op verscheidene plaatsen teruggekomen.
Beschrijving Stengelvormende plant, met kruisgewijs tegenoverstaande bladeren. Deze zijn eivormig, toegespitst of stomp met wigvormige basis, emers tot circa 3 cm lang en 2,2 cm breed, submers wat korter en vooral smaller. De bladkleur is olijfgroen tot bruinrood ( bij veel licht ). De kleine ( ca. 2 mm grote ), onaanzienlijke, zittende bloemen worden in de bladoksels gevormd. Zij zijn viertallig, hebben dus vier kelkbladen, vier meeldraden en een onderstandig vruchtbeginsel. Kroonbladen ontbreken.
Gebruik Aquarium: Het Waterlepeltje is een aan te bevelen aquariumplant, die door zijn mooie rode kleur sterk opvalt. De soort heeft wel veel licht nodig voor een goede groei en de ontwikkeling van die rode kleur.
Vijver: Het Waterlepeltje is een fraaie vijverplant, die grote, aan de oppervlakte drijvende bestanden ontwikkelt, of aan de randen ook emers groeit. De soort kan ook op zeer vochtige grond als potplant op de vensterbank worden gehouden.
Kweek Ludwigia palustris kan zowel submers als emers worden gekweekt. De vermeerdering is heel gemakkelijk door stekken. Emers groeiend komen de planten ook tot bloei en zetten dan zaad, dat eventueel kan worden uitgezaaid of in de vijver ontkiemt. Het zaad is lang houdbaar en dat maakt het mogelijk, dat de soort op plekken waar ze vroeger groeide, weer kan terugkomen als de omstandigheden zijn verbeterd.
Verwante soorten Een veel op L. palustris lijkende soort is de Noord-Amerikaanse soort L. repens J.R. Forst. Voor een zekere determinatie zijn bloemen noodzakelijk. De bloemen van het Waterlepeltje hebben geen kroonblaadjes, die van L. repens hebben vier kleine, gele, snel afvallende kroonblaadjes.
Beschrijving : Harry van Bruggen

Christel Kasselmann vond de soort in juni 1980 op Korfoe ( Griekenland ) op ondiepe plaatsen en aan de rand van een meer. Om 13.15. uur was de watertemperatuur 25 ºC, de luchttemperatuur 26 ºC, pH 7,2, totale hardheid 5,8 ºdH, tijdelijke hardheid (KH) < 1 ºdH, geleidbaarheid 81 µS/cm.

Literatuur
  • Kasselmann, C., 1998, Handboek Aquariumplanten: 351.
  • Kasselmann, C., 1999, Aquarienpflanzen, 2., überarbeitete und erweiterte Auflage, Eugen Ulmer Verlag, Stuttgart, Deutschland: 426.
  • Meijden, R. Van der, 2005, Heukel`s Flora van Nederland, 23ste druk, Wolters-Noordhoff, Groningen/Houten: 330.
  • Weeda, E.J., Westra R, Ch. & T., 1987, Nederlandse oecologische flora 2. IVN, VARA en VEWIN: 224-225.
  • Westhoff, V., Munckhof, P.J.J. van den & Schaminée, J.H.J., 1991, Verspreiding en oecologie van L. palustris (L.) Elliott in Nederland, Natuurhistorisch Maandblad 80(5): 87-94.